يعني بايد باور كنم ديگه نيستي

يعني بايد باور كنم

چه جوري مي تونم اون همه خاطراتتو

يه شبه پرپر كنم

يكي دو روز نيست آخه صحبت يه عمره

كه دارم براي تو مي ميرم

مي دونم محاله بدون تو نمي تونم

يه لحظه رو سر كنم

مگه منو دوسم نداري كه

اين جوري مي ذاري ميري

بي خيال ما ميشي

مگه فكر كردي من بازيچم

كه يه روز ميگي دوسم داري و فرداش ميري

آخه چه جوري باور كنم

رفتن تو برام مرگه

بدون تو نمي تونم

بگو كي اومد به جاي من

افتادم از چشماي تو

نگو لايق تو نبودم .......

 چون فكر مي كردم كه عاشقمه ، اين وبلاگ رو فقط و فقط به خاطر اون (منصور)درست كردم . ولي الان كه مي دونم حتي يك ذره هم دوستم نداره ، وبلاگم رو براي هميشه تعطيل مي كنم ، نه اينكه فكر كنيد من از روي خيالاتم فكر مي كردم كه دوستم داره ، نه ، اون خودش بارها و بارها بهم گفته بود و قسم هم خورده بود ، اما نمي دونم يه دفعه چي شد كه سري آخر كه همديگرو ديديم حتي بهم نگاه هم نكرد ، چه برسه به اين كه بخواد حرف بزنه . واقعا برام عجيب بود،‌آدمي كه تا چند روز پيش قربون صدقم مي رفت و حاضر بود جونشو فدام كنه حالا حتي حاضر نبود جواب سلاممو بده ، اين همه تغيير و تحول ، اونم توي چند روز ،‌ آخه چطور ممكنه ؟ من كه هرچي فكر مي كنم به نتيجه اي نمي رسم ، آخه نه من حرفي زدم كه بخواد بهش بربخوره و نه عملي انجام دادم كه ازم ناراحت بشه و بخواد به دل بگيره . راستشو بخوايد ديم خيلي شكست ، طوري كه صداي شكستنشو به وضوح شنيدم.آخه اگه كاري كرده بودم و يا چيزي گفته بودم كه ازم برنجه و بعدش بخواد براي تلافي كردن (!) اين كارو بكنه ، باز يه چيزي ، ناراحت ميشدم ، اما نه انقدر كه الان شدم . مي دونم كه بدون هيچ علتي اين كارو كرده ، مي دونم كه خودشم اينو خوب مي دونه كه من واقعا و از تهِ تهِ تهِ قلبم دوستش داشتم و عاشقش بودم ، اونقدر كه اگه تب مي كرد ، مي مردم ، كما اينكه يه بار هم بخاطر اتفاقي كه براش افتاد تا چند روز قلبم به شدت درد مي كرد و حال و احوال خوبي نداشتم و اينو هم خوب مي دونم و دوست دارم كه اونم خوب بدونه كه اون هيچ وقت عاشقم نبود و دوستم نداشن ، چون اگه دوستم داشت هيچوقت اين طور با معشوقش رفتار نمي كرد. اصلا بذار اين جوري بگم كه اون اصلا معني عشق رو نفهميده بود و الكي ادعاي عاشقي مي كرد. اما من واقعا و از عمق وجودم دوستش داشتم و فقط و فقط بخاطراو بود كه اين وبلاگ رو درست كردم و حالا كه اون رو براي هميشه از دست دادم ، ديگه تمايلي به ادامه دادن وبلاگ نويسي ندارم و فقط خواستم از اين طريق به اون و تمام كسايي كه توي اين مدت (كه نزديك به يك سال هست) بهم سر مي زدن و برام كامنت مي دادن و يا نمي دادن خبر داده باشم و بي خبر و بدون خداحافظي نرفته باشم